W chwili zawarcia małżeństwa między małżonkami powstaje ex lege wspólność majątkowa, czyli wspólność ustawowa (art. 31 § 1. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Obejmuje ona te przedmioty majątkowe, które oboje małżonkowie lub jeden z nich nabył gdy trwało małżeństwo. Jest to tzw. majątek wspólny. Pozostałe przedmioty majątkowe, czyli te, które nie są objęte wspólnością, należą do majątków osobistych męża i żony.
Wspólność majątkowa małżeńska to tzw. wspólność bezudziałowa, zwana też łączną lub do niepodzielnej ręki. Dopóki trwa, nie można żądać dokonania podziału majątku wspólnego. Oprócz tego, nie jest możliwe zobowiązywanie się do rozporządzania „na przyszłość” udziałem, który w wypadku ustania wspólności przypadnie jednemu z małżonków w majątku wspólnym. Takie zobowiązanie się jest również wykluczone w odniesieniu do udziałów w poszczególnych przedmiotach, którego do tego majątku należą (art. 35 i 42 k.r.o.).
Od chwili ustania wspólności majątkowej (zwykle w wyniku rozwodu) oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, analogicznie do dwóch współwłaścicieli czy dziedziców spadku po ½. To, jaki był wkład każdego z nich w jego powstanie nie ma znaczenia. Równość udziałów stanowi wyraz zasady równych praw męża i żony. Dotyczy ona nie tylko stosunków osobistych i praw rodzicielskich, lecz również praw majątkowych.
Trudno nie dostrzec, że regulacje dotyczące podziału majątku po zapadnięciu wyroku rozwodowego są złożone. Strony, często mocno przeżywające np. zdradę małżonka i rozpad związku, z trudem odnajdują się w procedurach i jurydycznych abstraktach. Z tego powodu w każdej sprawie rodzinnej pomoc zapewni radca prawny Poznań, to miasto, w którym znajdziemy wielu specjalizujących się w tej gałęzi prawa adwokatów. Dysponują oni fachową wiedzą uzyskaną na studiach prawniczych, a także dzięki kilkuletniej aplikacji. Pozwala to na obiektywne i zdystansowane spojrzenie na sprawę, a co za tym idzie opracowanie optymalnej strategii działania, chroniącej interesy ich klientów.
