Płyty gramofonowe nazywane też płytami winylowymi szczyt popularności osiągnęły w XX wieku. Wykonywane były z różnych materiałów np. z szelaku, czy z ebonitu. Zdecydowana większość takich płyt miała i ma dotychczas kolor czarny. Oczywiście produkowano też płyty w innych kolorach. Obecnie wszechobecny jest zapis cyfrowy, który wyparł z rynku płyty winylowe. Jednak dalej są na świecie miłośnicy, którzy kolekcjonują i co najważniejsze chętnie słuchają winylowych płyt. Najczęściej są to osoby urodzone w latach, kiedy takie płyty były podstawowym nośnikiem muzycznym.
Wiele osób do tej pory nie wyobraża sobie słuchania muzyki inaczej niż z winylu. Na pewno muzyka wydobywająca się z takiego nośnika brzmi inaczej niż z wersji cyfrowej. Może nie jest idealna i perfekcyjna, ale za to brzmi naturalnie i wyjątkowo. Przy słuchaniu płyt winylowych nawet pojawiające się czasami dziwne dźwięki, czy trzaski dodają uroku i są niepowtarzalne. Co istotne, dla niektórych osób takie płyty mają też dużą wartość sentymentalną. Czasem wystarczy wziąć płytę do rąk, powspominać chwile z nią związane, albo przyjrzeć się okładce nawet jej nie odtwarzając. Wiąże się z tym również cały rytuał odtwarzania płyty, jej czyszczenia i dbania o gramofon.
Minęło sporo czasu od szczytu popularności takich płyt, lecz obecnie znowu wracają do łask. Nie tylko starsi miłośnicy winyli, ale nawet młodzież sięga po tego typu nośnik. Powstają sklepy, gdzie można kupić wszelkie, nowe i stare rodzaje płyt winylowych. Co ciekawe wiele zespołów muzycznych decyduje się właśnie w obecnym czasie nagrywać swoje płyty na winylach. To chyba o czymś świadczy?… Nieprawdaż?
